Posthumanistyczne retoryki dezinformacji: więcej-niż-ludzkie działania perswazyjne w polskich narracjach medialnych o wojnie w Ukrainie

Autor

  • Karolina Ferreira Fernandes Uniwersytet w Białymstoku
  • Oksana Voytyuk

DOI:

https://doi.org/10.29107/rr2026.2.5

Słowa kluczowe:

dezinformacja, posthumanizm, retoryka, wojna w Ukrainie, algorytmy, media cyfrowe

Abstrakt

Artykuł podejmuje analizę dezinformacji dotyczącej wojny w Ukrainie w polskich narracjach medialnych z perspektywy posthumanistycznej teorii retoryki. Autorki wychodzą z założenia, że dezinformacja nie jest wyłącznie efektem intencjonalnych działań aktorów politycznych czy medialnych, lecz procesem emergentnym, wytwarzanym w relacyjnych układach ludzi, technologii, algorytmów, obrazów oraz afektów. W tekście zaproponowano odejście od antropocentrycznych modeli analizy dezinformacji na rzecz ujęcia więcej-niż-ludzkiego, uwzględniającego sprawczość nie-ludzkich aktorów komunikacyjnych. W części teoretycznej omówiono posthumanistyczne i nowomaterialistyczne koncepcje retoryki, w tym teorię aktora-sieci oraz reinterpretację kategorii rhetorica docens i rhetorica utens. Część analityczna ukazuje polski ekosystem medialny jako hybrydowy układ perswazyjny, w którym algorytmy platform cyfrowych, obrazy, wideo, deepfake’i, boty, interfejsy oraz kolektywy haktywistyczne współtworzą obieg i skuteczność narracji dezinformacyjnych. Szczególną uwagę poświęcono afektywnym wymiarom dezinformacji, analizując narracje antyuchodźcze oraz retorykę „zmęczenia Ukrainą” jako mechanizmy osłabiania empatii i solidarności społecznej. Artykuł wskazuje, że zrozumienie dezinformacji jako zjawiska więcej-niż-ludzkiego stanowi warunek konieczny dla projektowania skutecznych strategii ochrony sfery publicznej, demokracji i debaty medialnej.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

ABW (Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego). 2024. Raport o stanie bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej w 2023 roku. Warszawa: ABW.

Arystoteles. 2004. Retoryka; Retoryka dla Aleksandra; Poetyka. Przeł. Henryk Podbielski. Warszawa: PWN.

Barad, Karen. 2007. Meeting the Universe Halfway: Quantum Physics and the Entanglement of Matter and Meaning. Durham: Duke University Press.

Bennett, Jane. 2010. Vibrant Matter: A Political Ecology of Things. Durham: Duke University Press.

Bochyńska, Nikola. 2022. “#CyberMagazyn: Deepfake z Zełenskim. Czy fejkowe materiały wideo zmienią przebieg wojen informacyjnych?”, w: CyberDdefence24 https://cyberdefence24.pl/cyberbezpieczenstwo/cybermagazyn-deepfake-z-zelenskim-czy-fejkowe-materialy-wideo-zmienia-przebieg-wojen-informacyjnych (dostęp: 15.01.2026).

Braidotti, Rosi. 2013. The Posthuman. Cambridge: Polity Press.

CIS (Center for Internet Security). 2021. CIS Critical Security Controls v8. https://www.cisecurity.org/controls/v8 (dostęp 18.01.2026).

Couldry, Nick i Ulises A. Mejias. 2019. The Costs of Connection: How Data Is Colonizing Human Life and Appropriating It for Capitalism. Stanford: Stanford University Press.

EU DisinfoLab. 2022. Ukraine Conflict Disinformation: Worldwide Narratives and Trends. Brussels: EU DisinfoLab.

Grusin, Richard. 2015. Radical Mediation. Minneapolis: University of Minnesota Press.

Kupiecki, Robert, Filip Bryjka i Tomasz Chłoń. 2022. Dezinformacja międzynarodowa: pojęcie, rozpoznanie, przeciwdziałanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Latour, Bruno. 2005. Reassembling the Social: An Introduction to Actor-Network-Theory. Oxford: Oxford University Press.

Massumi, Brian. 2002. Parables for the Virtual: Movement, Affect, Sensation. Durham: Duke University Press.

MITRE. 2023. MITRE ATT&CK Framework. https://attack.mitre.org (dostęp. 20.01.2026).

NASK. 2024. Raport o zagrożeniach dezinformacyjnych w Polsce 2023/2024. Warszawa: NASK. https://www.nask.pl/media/2024/10/Raport_CERT_2023.pdf (dostęp: 12.01.2026).

NIST. 2018. Framework for Improving Critical Infrastructure Cybersecurity, Version 1.1.

Gaithersburg, MD: National Institute of Standards and Technology. https://www.nist.gov/cyber-framework (dostęp: 31 stycznia 2026).

NIST. 2020. Zero Trust Architecture. Gaithersburg, MD: National Institute of Standards and Technology. https://doi.org/10.6028/NIST.SP.800-207 (dostęp: 31 stycznia 2026).

OSCE. 2022. Disinformation in the Context of the War against Ukraine. Vienna: Organization for Security and Co-operation in Europe.

Pennycook, Gordon, Tyrone D. Cannon i David G. Rand. 2018. “Prior Exposure Increases Perceived Accuracy of Fake News”. Journal of Experimental Psychology: General 147 (12): 1865–1880. https://doi.org/10.1037/xge0000465

PISM (Polski Instytut Spraw Międzynarodowych). 2024. Ofensywa dezinformacyjna Rosji przeciwko Ukrainie. Warszawa: PISM. https://www.pism.pl/publikacje/ofensywa-dezinformacyjna-rosji-przeciwko-ukrainie (dostęp: 22.01.2026).

Reuters Institute. 2023. Digital News Report 2023. Oxford: University of Oxford. https://www.digitalnewsreport.org (dostęp: 15.01.2026)

Van Dijck, José, Thomas Poelli Martijn de Waal. 2018. The Platform Society: Public Values in a Connective World. Oxford: Oxford University Press.

Pobrania

Opublikowane

29-06-2026

Jak cytować

Ferreira Fernandes, Karolina, and Oksana Voytyuk. 2026. “Posthumanistyczne Retoryki Dezinformacji: Więcej-Niż-Ludzkie działania Perswazyjne W Polskich Narracjach Medialnych O Wojnie W Ukrainie”. "Res Rhetorica" 13 (2): 113-27. https://doi.org/10.29107/rr2026.2.5.